Συγκεντρώστε μια ομάδα παιδιών, κουτιά παστέλ, γαλόνια χρώματος και λίγο τζαζ, και παίρνετε WASCO!, μια αυθόρμητη έκρηξη action painting φτιαγμένη για παιδιά και διευθυνόμενη από αυτά. Είναι άγρια, χαοτική, ανάδελτη — και μερικές φορές πολύ απαλή. Με παστέλ και πινέλα στα χέρια, δέκα performers ηλικίας έξι έως δώδεκα χρονών κατασκευάζουν έναν ολόκληρο κόσμο δικό τους από το μηδέν, μακριά από τον κόσμο των ενηλίκων, μέχρι να γίνει πραγματικό έργο τέχνης. «Το να χορογραφώ είναι να ζωγραφίζω στο χώρο», μας υπενθυμίζει η Lisbeth Gruwez, συνοψίζοντας όλη την ιδέα.
Με τον μουσικό Maarten Van Cauwenberghe, εξερευνά τι συνδέει το σχέδιο, τη μουσική και τον χορό, μετατρέποντας την κίνηση σε κάτι κοντά σε ζωγραφικό υλικό, που διοικείται από τον παλμό της μουσικής. Στη τζαζ που ηχογραφήθηκε ανάμεσα στο 1945 και το 1965 — τη χρυσή εποχή του action painting — τα παιδιά κατακτούν το χώρο, ξανασχεδιάζοντάς τον και ζωγραφίζοντάς τον μέσω ελεύθερων κινητικών φράσεων, μερικές φορές ως ομάδα, μερικές φορές σε μικρότερες συστάδες. Και αν η ελευθερία είχε σχήμα, πώς θα έδειχνε; Εδώ τα παιδιά παίζουν με δύο κληρονομιές της μεταπολεμικής Αμερικής: την ανέμελη αυτοσχεδίαση του free jazz και τους本能στικούς παφλασμούς των abstract expressionists όπως ο Jackson Pollock — μια παιδική χαρά τέλεια συντονισμένη με τη δική τους. Μεταφερόμενη από μια ωμή, χαρούμενη, γιορταστική ενέργεια, το έργο ξυπνά την επιθυμία για δημιουργία σε έναν εκπληκτικό τελετουργικό. Το WASCO! καλεί όλες τις ηλικίες να χρωματίσουν έξω από τις γραμμές.