Met L'Animale neemt Chiara Bersani The Dying Swan op zich, de solo die Michel Fokine in 1905 voor Anna Pavlova creëerde. Ze geeft er een nieuw leven aan door middel van een vocale en geluisdramaturgie geïnspireerd door John Cage, rond één enkele vraag: wat worden we wanneer we, geconfronteerd met de diepste nacht, onszelf door zang herkennen? De ziel verschijnt hier als een volière vol vogels — een ruimte waar gebaar, kleur, adem en intentie in vlees veranderen: het vlees van wat eens was, van wat groeit, verandert, vervaagt en in een spook verandert.
Als Italiaanse performer en choreograaf onderzoekt Chiara Bersani de politiek van het lichaam en hoe de beelden die we maken spreken tot de verhalen van de samenleving, voortbouwend op het idee van het "Political Body." Haar baanbrekende werk, Gentle Unicorn, reisde door het Aerowaves-netwerk, en haar performance bezorgde haar in 2018 de Ubu Award voor beste performer onder de 35; Sottobosco onderzoekt de band tussen lichamen van mensen met een handicap en natuurlijke landschappen. Toegewijd aan toegankelijkheid voor kunstenaars met een handicap op het podium, richtte ze in 2020 de vereniging Al.Di.Qua.Artists op. In 2023 presenteerde het Kunsthaus Baselland Deserters, haar eerste solotentoonstelling in een Europese instelling (met Bergamo's Gamec), en ze werd genomineerd voor zowel de Black Carpet Awards als de Diversity Awards. In 2025 won ze de internationale live-art prijs op het ANTI festival (Kuopio, Finland), was ze medecurator van het seizoen Spazio Kor (Asti) en was ze gastcurator van het Bastards festival (Trondheim). In 2026 is ze finalist voor de Europese Salavisa Dance Award en trad ze ook op in en adviseerde ze over de openingsceremonie van de Milan-Cortina Winter Paralympic Games, onder regie van Marco Boarino. Ze is associate artist van de Milan Triennale (2025-2027).