L'Animale ile Chiara Bersani, Michel Fokine'nin 1905'te Anna Pavlova için yarattığı The Dying Swan solosunu yeniden ele alıyor. Bunu John Cage'den ilham alan vokal ve ses dramaturjisi üzerinden yeniden tasarladığı bir yapıtta sunuyor; merkeze aldığı soru ise şu: en derin gecenin karşısında kaldığımız zaman, kendimizi şarkı aracılığıyla tanıdığımızda ne haline geliyoruz? Ruh burada kuşlarla dolu bir aviyer gibi görünüyor — jesti, rengi, nefesi ve niyeti ete dönüştüren bir alan: bir zamanlar ne idiyse onun eti, büyüyen, dönüşen, sönen ve hayalet olan şeyin eti.
İtalyan performansçı ve koreograf olan Chiara Bersani, bedenin siyasetini ve yaptığımız görsellerin toplumun anlatılarına nasıl konuştuğunu araştırıyor ve "Political Body" fikrini geliştiriyor. Önemli eseri Gentle Unicorn, Aerowaves ağı aracılığıyla birçok yerde gösterildi ve performansı ile 2018 yılında 35 yaş altı en iyi performansçı için Ubu Ödülü'nü kazandı; Sottobosco, engelli bedenler ile doğal peyzajlar arasındaki bağı inceliyor. Sahne üzerinde engelli sanatçılar için erişebilirlik konusuna bağlı olan Bersani, 2020'de Al.Di.Qua.Artists derneğini kurucu ortak olarak kurdu. 2023'te Kunsthaus Baselland, Deserters'i sundu, bu onun bir Avrupa kurumundaki ilk solo gösterisi (Bergamo'nun Gamec'i ile birlikte), ve hem Black Carpet Awards hem de Diversity Awards için aday gösterildi. 2025'te ANTI festivalinde (Kuopio, Finlandiya) uluslararası yaşayan sanat ödülünü kazandı, Spazio Kor sezonunu (Asti) ortaklaşa küratörlüğünü yaptı ve Bastards festivali (Trondheim) için misafir küratör oldu. 2026'da Avrupa Salavisa Dans Ödülü'nün finalistlerinden biri olan Bersani, ayrıca Milan-Cortina Kış Paralimpik Oyunlarının açılış töreninde Marco Boarino tarafından yönetilen performansında oynadı ve danışmanlık yaptı. Milan Triennale (2025-2027) ile ilişkili bir sanatçısıdır.