Από πού προέρχεται εκείνο το σπινθήρισμα, αυτό που ξαφνικά ρίχνει το σώμα σε κίνηση; Ο Armin Hokmi ερευνά αυτό το παζλ από τη Shiraz, και τώρα διαπερνά το Bazm (Repertoire), το έργο του για έντεκα χορευτές. Όπου θα περίμενε κανείς μια πράξη μνήμης, εκείνος επιλέγει το αντίθετο μονοπάτι: καμία χειρονομία ανασκαμμένη από το παρελθόν, καμία αρχειακή ζωή επαναφερόμενη. Αυτό που τον έλκει είναι η στιγμή λίγο πριν — εκείνη η εσωτερική ώθηση που ήδη ζητάει να χορέψει, ενώ τίποτα δεν έχει ακόμη πάρει σχήμα ή μετατραπεί σε γλώσσα. Από αυτό το αρχικό ώθημα, μερικές φορές συγκρατημένο, μερικές φορές υπερχειλίζουν και έντονα σωματικό, ένα είδος τέχνασμα ρεπερτορίου αναδύεται: παίρνει τρόπους χορού που παρέμειναν πολύ καιρό στα περιθώρια και ξαφνικά τα ανατρέπει στο «Bazm», ελεύθερα να πάνε όπου να 'ναι.
Η λέξη, στα Περσικά, λέει ακριβώς αυτό: ένα γεγονός που ξεφεύγει από το σχέδιό του, παρασύρονται μακριά από αυτό που επρόκειτο να είναι. Παρά το να παγώσει τη χειρονομία, λοιπόν, ο Hokmi προσπαθεί να την ξεκινήσει. Αντλώντας από τους ρυθμούς και τις μορφές που ερεύνησε στην πρόσφατη έρευνά του, υφαίνει νέα περάσματα μεταξύ αυτού που έχει ήδη χορευθεί και αυτού που ίσως ακόμη να χορευθεί. Το αποτέλεσμα: ένα σώμα που είναι ταυτόχρονα ένα όργανο και εντελώς ελεύθερο, η ενέργειά του προέρχεται από την καρδιά και ωθεί προς τα πίσω, χειρονομία μετά χειρονομία, τα όρια του δυνατού.